PAGBASA GIKAN SA BASAHON NI PROPETA MIQUEAS
Mi. 7:14-15, 18-20
Ginoo, bantayi ang imong katawhan nga imong gipili, kay nag-inusara sila sa kamingawan nga gilibutan sa tabunok nga yuta. Pasibsiba sila sa Basan ug sa Galaad ingon kaniadto. Ginoo, paghimog milagro alang kanamo sama sa imong gihimo sa dihang gipagawas mo kami sa Ehipto, Ginoo, may Dios ba nga sama kanimo nga mopasaylo sa kasal-anan sa nahibilin mong katawhan? Dili siya maghambin og kasuko hangtod sa kahangturan kay maluluy-on man siya. Maluoy na usab siya kanato, tunobtunoban niya ang atong kasal-anan. Ilabog mo ang among mga sala ngadto sa kahiladman sa dagat. Ipakita mo ang imong pagkatinumanon ug gugmang walay paglubad ngadto sa imong katawhan, ang mga kaliwat ni Abraham ug ni Jacob, sumala sa gisaad mo sa among katigulangan sukad pa sa karaang panahon.
ANG PULONG SA GINOO.
SALAMAT SA DIOS.
SALMO RESPONSORYO
Ps. 103:1-2, 3-4, 9-10, 11-12
R. Ang Ginoo maayo ug maluluy-on.
Dayga ang Ginoo, O kalag ko; tibuok kong kaugalingon, dayga ang iyang balaan nga ngalan. Dayga ang Ginoo, O kalag ko, ug ayaw hikalimti ang tanan niyang mga kaayohan. (R)
Gipasaylo niya ang tanan mong kadautan, giayo niya ang tanan mong balatian. Giluwas niya ang imong kinabuhi sa kalaglagan; gilibutan ikaw niya sa kaayo ug kaluoy. (R)
Dili siya mangasaba kanunay, ni magtipig sa iyang kapungot sa kahangturan. Iya kitang gidumala dili sumala sa atong kasal-anan ni gibaslan kita niya sumala sa atong mga kalapasan. (R)
Kay maingon nga ang kalangitan hataas labaw sa yuta, sa ingon labaw ang iyang kaayo alang kanila nga mahadlokon kaniya. Maingon nga ang silangan halayo sa kasadpan, sa ingon iyang gipahilayo kanato ang atong mga kalapasan. (R)
BERSO SA DILI PA ANG EBANGHELYO
Lk. 15:18
Aleluya! Ug mopahawa ako ako niining dapita ug mopauli ngadto sa akong amahan ug sultihan ko siya, "tay, nakasala ako sa Dios ug kanimo." Aleluya!
PAGBASA SA SANTOS NGA EBANGHELYO SUMALA NI SAN LUKAS
Lk. 15:1-3, 11-32
Usa niana ka higayon may daghang mga kobrador sa buhis ug mga makasasala nga miadto kang Jesus aron pagpamati kaniya. Unya ang mga Pariseo ug ang mga magtutudlo sa Balaod nagbagulbol nga nag-ingon, "Kining tawhana nag-abi-abi sa mga makasasala ug nakigsalo pa gani kanila!" Tungod niini misugilon kanila si Jesus ug usa ka sambingay. Si Jesus mipadayon sa pag-ingon, "Dihay usa ka tawo nga may duha ka anak nga lalaki. Usa ka adlaw niana, ang manghod miingon sa iyang amahan, 'Tay, hatagi na ako sa akong bahin sa katigayonan.' Busa gibahin sa amahan ang katigayonan tali sa duha niya ka anak. Tapos sa pipila ka adlaw, gibaligya sa manghod ang iyang bahin ug milangyaw siya sa layong dapit diin giusikan niya ang iyang salapi sa mga kahilayan, hangtod nga nahurot ang tanan. Unya miabot ang usa ka dakong gutom niadtong dapita, ug gihatod siya ngadto sa pagkawala gayoy nahot. Busa mialagad siya sa usa sa mga molupyo niadtong dapita, ug gipadala siya ngadto sa iyang uma aron pag-atiman sa mga baboy. Tungod sa kagutom, buot unta siyang mokaon sa bunga sa kahoy nga gilawog sa mga baboy, apan walay mihatag kaniya. Sa katapusan, nakaamgo siya sa iyang dakong sayop ug miingon siya, 'Nagsobra ang pagkaon sa tanang sinuholan sa akong amahan, apan ako ania hapit na mamatay sa kagutom! Busa mopahawa ako niining dapita ug mopauli ngadto sa akong amahan ug sultihan ko siya, 'Tay, nakasala ako sa Dios ug kanimo. Dili na ako angay'ng tawgon nga imong anak; isipa na lang ako nga usa sa imong mga sinuholan.' Busa milakaw siya ug mipauli ngadto sa iyang amahan." "Apan layo pa gani kaayo siya sa ilang balay, nakakita na ang iyang amahan kaniya; naluoy siya sa iyang anak ug midagan pagtagbo kaniya, ug unya migakos ug mihalok kaniya. Ang anak miingon sa amahan, 'Tay, nakasala ako sa Dios ug kanimo. Dili na ako angayng tawgon nga imong anak.' Apan ang amahan mitawag sa iyang mga sulugoon. 'Dali' miingon siya, 'Dad-a ngari ang labing maanindot nga bisti ug isul-ob kaniya. Sul-obi usab og singsing ang iyang tudlo ug sapatosi siya! Ug kuhaa ang linaming nga nating baka ug ihawa, kay magkombira kita! Kay kining akong anak namatay na, apan karon nabuhi; nawala siya, apan karon hikaplagan na.' Busa gisugdan nila ang kombira." "Niining higayona, didto sa uma ang anak nga magulang. Sa iya nang pagpauli, ug sa diha nga duol na siya sa balay, nabati niya ang huni ug ang panagsayaw. Busa iyang gitawag ang usa sa mga sulugoon ug iyang gipangutana, 'Nag-unsa man kamo diha?' Mitubag ang sulugoon, 'Ang imong manghod mipauli na ug gipaihaw sa imong amahan ang linaming nga nating baka tungod kay nahiuli na nga maayog lawas ang imong igsuon.' Nasubo pag-ayo ang magulang ug midumili siya pagsulod sa balay. Busa migula ang iyang amahan ug gialam-alaman siya aron mosulod. Apan mitubag siya, 'Tay,' hunahunaa ra god. Sulod sa daghang mga tuig nagsilbi ako kanimo ingon sa usa ka ulipon, ug wala ako makasupak sa imong mga sugo bisan makausa. Apan unsa may imong gihatag kanako? WaIa gayod! Bisag kanding nalang unta aron maglipay ako uban sa akong mga higala! Apan kanang imong anak nag-usik-usik sa tanan mong katigayonan uban sa mga dautang babaye, ug sa iyang paghiuli imo hinoong giihawan sa linaming nga nating baka!' Ang amahan mitubag, 'Dong, ikaw kanunay uban kanako ug imo ang tanan kong katigayonan. Apan kinahanglan gayod nga magkombira ug maglipay kita, kay ang imong igsuon namatay na, ug karon nabuhi; nawala siya, ug karon hikaplagan na.'"
ANG EBANGHELYO SA GINOO.
DAYGON IKAW, O KRISTO.
