⚪ [S] Pasko sa Pagkatawo sa Ginoo

PAGBASA GIKAN SA BASAHON NI PROPETA ISALAS

Is. 52:7-10

Pagkatahom sa mga tiil niadtong milatas sa kabukiran aron pagwali sa maayong balita, pagmantala sa pakigdait, pagdalag kalipay, ug pagsangyaw sa kaluwasan, ug miingon sa Sion, "Naghari ang imong Dios." Naninggit ang inyong mga magbalantay, nagdungan sila pag-awit sa kalipay, kay nakita gayod nila ang pagbalik sa Ginoo ngadto sa Sion. Pag-awit kamong tanan, kamong mga nagun-ob nga mga dapit sa Jerusalem kay gilipay na sa Ginoo ang iyang katawhan, gitubos na niya ang Jerusalem. Gipakita sa Ginoo ang iyang balaang gahom atubangan sa kanasuran, ug ang tibuok kalibutan nakakita sa kaluwasan nga gikan sa atong Dios.

SALMO RESPONSORYO

Ps. 98:1, 2-3, 3-4, 5-6

R. Ang tanang kautlanan sa yuta nakakita sa makaluwas nga gahom sa Dios.

Awiti ang Ginoo og usa ka bag-ong awit kay naghimo siyag katingalahang mga buhat; Ang iyang tuong kamut nakadangat og kadaugan alang kaniya, ang iyang balaang bukton. (R)

Ang Ginoo nagpahibalo sa iyang kaluwasan: sa atubangan sa kanasuran iyang gipadayag ang iyang katarong. Nahinumdom siya sa iyang kaluoy ug sa iyang kamatinud-anon alang sa balay ni Israel. (R)

Ang tanang kautlanan sa yuta nakakita sa kaluwasan sa atong Dios. Awiti nga malipayon ang Ginoo, kamong tanang kayutaan; singgit kamo sa pag-awit; awita ang pagdayeg. (R)

Awitig pagdayeg ang Ginoo dinuyogan sa alpa, dinuyogan sa alpa ug sa mananoy nga awit. Inubanan sa mga trompeta ug sa tingog sa budyong pag-awit nga masadya atubangan sa Hari, ang Ginoo! (R)

ANG SINUGDANAN SA SULAT NGADTO SA MGA HEBREO

Heb. 1:1-6

Sa karaang panahon misulti ang Dios ngadto sa atong mga katigulangan pinaagi sa mga propeta sa makadaghan ug sa nagkalainlaing mga paagi, apan niining katapusang mga adlaw misulti siya kanato pinaagi sa iyang Anak. Pinaagi kaniya gibuhat sa Dios ang uniberso, ug gipili siya aron manag-iya sa tanang butang. Naglarawan siya sa himaya sa Dios, ug diha gayod kaniya ang kinaiya sa Dios. Siya maoy nagkupot sa tibuok uniberso pinaagi sa iyang gamhanang pulong. Tapos niya hugasi ang mga tawo sa ilang mga sala, milingkod siya sa tuo sa Dios didto sa langit. Ang Anak gihimong labaw pa kay sa mga anghel ingon nga gihatagan siya sa Dios og ngalan nga halangdon pa kay sa ngalan sa mga anghel. Kay wala gayod moingon ang Dios kang bisan kinsa sa iyang mga anghel, "Ikaw mao ang akong Anak; Karong adlawa naimo akong Amahan." Ni miingon ang Dios, "Ako maiyang Amahan, Ug siya maakong Anak." Sa hapit na ipadala sa Dios ang iyang panganayng Anak nganhi sa kalibutan, miingon usab siya, "Kinahanglan mosimba kaniya ang tanang mga anghel sa Dios."

PAGBASA SA SANTOS NGA EBANGHELYO SUMALA NI SAN JUAN

Jn. 1:1-18 (TINAAS)

Sa wala pay nabuhat bisan unsa, ang Pulong diha na. Ang Pulong uban sa Dios, ug ang Pulong Dios. Sukad pa gayod sa sinugdan ang Pulong uban sa Dios. Pinaagi kaniya gibuhat sa Dios ang tanan, ug walay bisan usa sa tanan nga nabuhat nga dili pinaagi kaniya. Gikan kaniya ang kinabuhi, ug ang maong kinabuhi mao ang kahayag sa mnga tawo. Ang kahayag nagdan-ag diha sa kangitngit, ug wala makabuntog niini ang kangitngit. May tawo nga ginganlag Juan nga gipadala sa Dios pagsaksi ngadto sa mga tawo mahitungod sa kahayag, aron ang tanan makadungog sa mensahe ug motuo. Si Juan dili mao ang kahayag, apan mianhi siya aron pagsaksi mahitungod sa kahayag. Mao kini ang matuod nga kahayag nga moanhi na sa kalibutan ug mag-iwag sa tanang tawo. Ang Pulong dinhi na sa kalibutan. Pinaagi kaniya gibuhat sa Dios ang kalibutan, apan ang kalibutan wala moila kaniya. Mianhi siya sa iyang kaugalingong katawhan, apan wala sila modawat kaniya. Hinoon, may midawat ug mituo kaniya; busa sila gihatagan niya sa katungod nga mahimong mga anak sa Dios. Wala sila mahimong mga anak sa Dios sa paagi nga tawhanon—wala sila mangatawo nga mga anak sa tawhanong amahan, kay ang Dios mismo mao ang ilang Amahan. Ang Pulong nahimong tawo ug mipuyo uban kanato. Nakita namo ang iyang himaya nga puno sa grasya ug sa kamatuoran. Kini ang himaya nga iyang nadawat ingon nga Bugtong Anak sa Amahan. Misaksi si Juan mahitungod kaniya, ug misinggit nga nag-ingon, "Siya ang akong gihisgotan sa pag-ingon ko, 'Siya nga moabot sunod kanako labaw kanako kay diha na man siya sa wala pa ako matawo.'" Gikan sa naghingapin niyang grasya kitang tanan gihatagan niya sa walay puas nga panalangin. Ang Balaod gihatag sa Dios pinaagi kang Moises, apan ang grasya ug ang kamatuora miabot pinaagi kang Jesucristo. Wala pa gayoy tawo nga nakakita sa Dios. Ang Bugtong Anak nga Dios nga pinangga kaayo sa Amahan maoy nagpaila kaniya.

PAGBASA SA SANTOS NGA EBANGHELYO SUMALA NI SAN JUAN

Jn. 1:1-5, 9-14 (MINUBO)

Sa wala pay nabuhat bisan unsa, ang Pulong diha na. Ang Pulong uban sa Dios, ug ang Pulong Dios. Sukad pa gayod sa sinugdan ang Pulong uban sa Dios. Pinaagi kaniya gibuhat sa Dios ang tanan, ug walay bisan usa sa tanan nga nabuhat nga dili pinaagi kaniya. Gikan kaniya ang kinabuhi, ug ang maong kinabuhi mao ang kahayag sa mga tawo. Ang kahayag nagdan-ag diha sa kangitngit, ug wala makabuntog niini ang kangitngit. Mao kini ang matuod nga kahayag nga moanhi sa kalibutan ug mag-iwag sa tanang tawo. Ang Pulong dinhi na sa kalibutan. Pinaagi kaniya gibuhat sa Dios ang kalibutan, apan ang kalibutan wala moila kaniya. Mianhi siya sa iyang kaugalingong katawhan, apan wala sila modawat kaniya. Hinoon, may midawat ug mituo kaniya; busa sila gihatagan niya sa katungod nga mahimong mga anak sa Dios. Wala sila mahimong mga anak sa Dios sa paagi nga tawhanon— wala sila mangatawo nga mga anak sa tawhanong amahan, kay ang Dios mismo mao ang ilang Amahan. Ang Pulong nahimong tawo ug mipuyo uban kanato. Nakita namo ang iyang himaya nga puno sa grasya ug sa kamatuoran. Kini ang himaya nga iyang nadawat ingon nga Bugtong Anak sa Amahan.